Tango Do telefonu Drukuj opracowanie
STRESZCZENIE INTERPRETACJA
CHARAKTERYSTYKA PLAN MINI
STRESZCZENIE
STRESZCZENIE
Strony z opracowaniem: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|
Stomil wpada na nowy pomysł. Prosi, aby wszyscy zobaczyli jego widowisko.
Okazuje się, że jest tam jeszcze Ala, która w tym czasie wysuwa się spod kołder, a w ogóle jest tu od rana. Artur o tym nie wiedział. Pyta, czy jej rodzice wiedzą o tym, tak, a właściwie ona nie pamięta. Ala mówiła matce, że wychodzi z domu i być może nie wróci. Nie pamięta jednak kiedy to było, musiało być dawno. Edek chciał zobaczyć Alę, lecz Artur go pogania. Siada obok niej. Ala nagle wybucha śmiechem, jak by jej się coś przypomniało, lecz na pytanie, dlaczego się śmieje odpowiada, że nie śmieje się. Dopiero po namowach przypomina sobie, iż myślała o nich.
Stomil rozpoczyna przedstawienie, a Edek z piwem chciał się wymknąć. Eleonora nie pozwala mu i wszyscy oglądają nowy pomysł artystyczny. To ma być nowa wersja Adama i Ewy w raju.
To już kiedyś było, twierdzą inni, lecz autor ucisza ich. Mówi o raju, robi pauzę, a w tej samej chwili słyszy huk wystrzału i gasną światła. Okazuje się, iż specjalnie wystrzelił z rewolweru, który potem rzuca na katafalk. Wszyscy przestraszyli się. Wyjaśnia im, iż celem było połączenie percepcji z akcją dzieła.
Po tym wydarzeniu Artur wygania wszystkich. Tym razem to on wpadł na pomysł, aby wszystkich stworzyć od początku, na nowo. Nie rozumieją, lecz wychodzą.
AKT IIArtur z Eugeniuszem namawiają się, podają sobie hasła i odzew. Spiskują przeciwko wszystkim, chcą ich zaszokować czymś nowym. Pozostaje następnie z Alą i rozmawiają o ofercie zamążpójścia Ali. Ona nie widzi takiej potrzeby. Mówi, iż powinni stworzyć nowe prawa i konwenanse. Przekomarzają się. Przez pokój przechodzi do kuchni Edek w ręczniku i siatce na włosach. Ala żali się na wykręcanie ręki. Artur przeprasza, ale on wskazuje miejsca, w których ją boli, ale tak naprawdę sprawdza go, czy nie chodzi mu o seks. Artur twierdzi, iż była zaskoczona rano, gdy zamiast seksu zaproponował jej małżeństwo. Artur ocenia artystów i krytykuje ich, że nie są to mężczyźni, bliżej im do kobiet. Mężczyźni dorobili do braku wyobraźni pojęcie honoru. Zastanawia się, co Edek robi w kuchni tak długo. Artur pragnie zasad. Ala ich nie potrzebuje, może na przykład się rozebrać. Zdejmuje koszulę i jest naga, lecz Artur nie reaguje, każe jej się ubrać. Wchodzi Edek, Artur wygania go. Krytykuje Edka mówiąc o jego głupocie, Ala zauważa, iż ma ładne oczy i że Artur jest zazdrosny. Teraz on pyta, dlaczego się nie rozbiera, ona nie ma ochoty. Pragnie, aby Ala zgodziła się na ślub wg wszystkich starych zasad i tradycji. Ona waha się, lecz w końcu on odkłada jej decyzję i prosi, by wyszła, gdyż musi tu załatwić ważną sprawę. Artur rozmawia ze Stomilem i wskazuje mu na fakt, iż jego żona zdradza go z Edkiem. Wymyśla mu od rogaczy, ale ojciec jest niewzruszony. Chce sprawę odłożyć na kolejny dzień lub korespondencyjnie. Artur nalega, aby poszedł do pokoju i przyłapał na gorącym uczynku Edka i Eleonorę. Kiedy przekonał ojca, wręcza mu też rewolwer z katafalku i pcha go w kierunku drzwi. Stomil domyśla się, iż Artur chce przywrócić świat do normy poprzez tragedię. Chce, aby on zabił Edka, Eleonorę i siebie. Przydałaby się Arturowi tragedia. Syn przytakuje, nie może tak żyć jak oni. Ojciec chce mu pomóc, lecz nie wie, jak. Artur wskazuje mu drzwi w kierunku matki i Edka, wyzywa ojca od tchórzy, od twórcy farsy. Stomil w zasadzie nie widzi nic złego w tym, że Eleonora go zdradza i prosi, aby Artur przekonał go do tego. Mówi, iż będzie mu towarzyszył. Stomil zgadza się zabić „o suchym gardle” Edka, a syn ponownie wręcza mu broń. |
|